Dlaczego zrezygnowałem z gotowych programów CAM?
Szukając prostego generatora ścieżek, przetestowałem wiele rozwiązań dostępnych w sieci. Programy komercyjne są drogie i przekombinowane do prostych prac hobbystycznych. Oprogramowanie dedykowane do projektowania płytek PCB również mi nie leżało, a sieciowy OpenBuilds CAM miał wieczne problemy z poprawnym interpretowaniem moich plików DXF.
Potrzebowałem narzędzia, które będzie robić tylko to, czego od niego wymagam, ale za to w ekspresowym tempie. Postawiłem na pełną automatyzację najnudniejszych procesów.
Projektowanie własnego generatora G-code z AI
Dzięki wsparciu AI i środowiska Cloud Code mogłem skupić się na architekturze logicznej programu, podczas gdy generowanie kodu interfejsu (napisanego w Pythonie) przebiegało niemal automatycznie. Mój program opiera się na trzech najważniejszych filarach:
1. Automatyczne mapowanie warstw z pliku DXF
To funkcja, która oszczędza najwięcej czasu. Program automatycznie rozpoznaje nazwy warstw z programu CAD (np. LibreCAD). Jeśli nazwę warstwę grawer, soft sam wie, że ma tam wrzucić operację grawerowania. Warstwa oznaczona jako otwor_wew automatycznie otrzymuje parametry profilowania i wycinania po wewnętrznej krawędzi wektora.
2. Globalna biblioteka narzędzi i parametrów
We FreeCADzie brakowało mi łatwo dostępnych, globalnych profili. Tutaj raz definiuję parametry frezów i wierteł (prędkości posuwu, maksymalne zagłębienie na jeden krok) i program pamięta je na stałe przy każdym kolejnym projekcie.
3. Szybki symulator ścieżek 2D
Zamiast czekać na renderowanie skomplikowanych grafik 3D, mój program posiada bardzo lekki podgląd linia po linii. Pokazuje on w czasie rzeczywistym ruchy maszyny na płaszczyznach $X$ i $Y$ oraz precyzyjnie wylicza szacowany czas pracy grawerki.
Co ma w środku ten “potworek”?
Interfejs użytkownika (UI) – umówmy się – nie dostanie nagrody Apple Design Award. Jest surowy, generowany częściowo przez sztuczną inteligencję (łącznie z ikonkami narzędzi, które w pierwszej iteracji wyszły dość… zabawnie). Ale nie o wygląd tu chodziło, a o funkcjonalność.
Program posiada również pełny profil maszyny. System pilnuje limitów osi $X$, $Y$ oraz $Z$, dbając o to, żebym przypadkiem nie wbił się frezem w aluminiowy stół teowy grawerki. Co ciekawe, całkowicie wyciąłem z poziomu kodu zbędne dla mnie komendy startu i stopu wrzeciona ($M3$ / $M5$), ponieważ obrotami silnika steruję ręcznie z poziomu fizycznego kontrolera maszyny. FreeCAD zawsze wciskał mi je na siłę do pliku wyjściowego.
Live debugging, czyli uroki szybkiego kodowania
Żeby nie było zbyt pięknie – program pisałem i modyfikowałem dosłownie chwilę przed nagraniem filmu prezentującego jego działanie. Podczas eksportu testowego pliku aplikacja wypluła błąd pozycjonowania i wyjścia poza bezpieczny obrys (wjechała na wartości ujemne na osi $Z$).
Czy to porażka? Skąd! To urok projektów tworzonych na własne potrzeby w kilka godzin. Szybka zmiana w ustawieniach pozycjonowania aplikacji, drobna korekta przesunięcia bazy i plik .nc finalnie wylądował w kontrolerze, działając bez zarzutu. Kod jest spakowany do wygodnego pliku .exe i działa w 100% lokalnie na moim komputerze bez potrzeby połączenia z internetem.
A jak to wygląda u Was? Męczycie się w wielkich kombajnach CAM do prostych robót, czy też szukacie prostszych alternatyw na własne potrzeby? Dajcie znać w komentarzach pod artykułem!